تو

   

             هر چند نمیدانم خوابهایت را با که شریک میشوی

                                                اما...

             هنوز شریک تمام بی خوابی های من توئی ...

 

 

.....

 

پیراهن نگاه مرا مکش از پشت

که برمیگردم

و بیخیال عزیزهای مصر و یعقوبهای چشم به راه

چنان به خود میفشارمت که هفتاد و هفت سال تمام

باران بارد و گندم درو کنیم....